แผ่นดินไหวที่ญี่ปุ่น!!

posted on 11 Mar 2011 23:36 by rachellek in Japan
วันที่ 11 มีนาคม 2011
 
วันนี้ช่วงเวลาประมาณบ่ายๆ (คิดว่าซักบ่าย3นะคะ ที่เกิดแรงๆ) ขณะกำลังนั่งสอนหนังสือชาวญี่ปุ่นอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง
ก็รู้สึกมึนหัวขึ้นมาอย่างประหลาด ตอนแรกก็นึกว่าตัวเองเป็นไข้ ไม่สบายรึเปล่า พอมองไปรอบๆ เห็นคนญี่ปุ่นคนอื่นลุกขึ้น ทำหน้าตาแตกตื่น
ก็พึ่งรู้สึกตัวว่ามันไม่ใช่ตัวเองเวียนหัวแล้วล่ะ มันไม่ธรรมดาแล้วแบบนี้! ต้นไม้ปลอมที่ตั้งในร้านโยกไปโยกมา ป้ายบอกเวลาดิจิตอลบนหัวก็โยกไปโยกมา...มันเกิดขึ้นแล้วล่ะ แผ่นดินไหว!!!
 
จำได้ว่าตอนนั้น นักเรียนญี่ปุ่นพากันวิ่งออกจากร้าน (ทั้งๆ ที่ไม่จ่ายเงิน) บางคนก็หลบใต้โต๊ะ บางคนก็หน้าเสียไปแล้ว...แต่ตัวเราเอง เป็นต่างด้าว ที่พึ่งเคยเจอแผ่นดินไหวมาไม่กี่ครั้ง ก็ไม่รู้จะทำยังไง ได้แต่คุยกับนักเรียนว่าจะทำยังไงดี
ควรจะวิ่งออกไปดี หรือว่าทำยังไงดี (เอานะ พอเกิดขึ้นจริงๆ ทุกอย่างในหัวว่างเปล่า)
นักเรียนก็บอกให้ใจเย็นๆ นะ อย่าตื่นตูมไป ต้องคอยดูสถาณะการณ์ เขาบอกว่า ถ้าโยกซ้ายโยกขวา หมายความว่าแผ่นดินไหวไม่ได้เกิดใกล้ตัวเรามาก แต่ถ้าสั่นแบบบนล่างบนล่าง นี่คือไม่ปลอดภัยแล้ว
นักเรียนก็มองซ้ายขวารอดูสถานการณ์เหมือนกัน เขาก็บอกให้เราไปหลบใต้โต๊ะ (นักเรียนญี่ปุ่นส่วนใหญ่ก็หลบใต้โต๊ะกัน) แต่คนที่วิ่งออกไปแล้วไม่กลับมาก็มีเยอะเหมือนกัน
 
แล้วการไหวครั้งแรกมันก็หยุดไป ตอนนั้นคนในร้านหายไปเกือบครึ่ง...แต่เราก็ยังคงสอนต่อไป
และแล้ว มันก็เกิดอีกครั้ัง คราวนี้คนส่วนใหญ่หายออกจากร้านไปหมด
พอมันเกิดขึ้นแบบนี้แล้ว ก็ต้องมี After Shock ค่ะ มันจะเกิดเป็นแผ่นดินไหวเบาๆ ให้เราตื่นเต้นเล่นๆ รู้สึกได้เลยว่ามันไหวบ่อยมาก (จนบัดนี้ที่นั่งพิมพ์อยู่ก็ยังคงเกิดอยู่เนืองๆ ค่ะ)
 
พอสอนเสร็จ เราก็เดินมาสถานีกับนักเรียนและแยกย้ายกัน ตอนนั้นก็แอบงงๆ ว่าทำไมคนมายืนออกัน (หรือว่ามาต่อคิวรอกินราเม็งหน้าสถานีกันนะ???) สรุปว่า ทั้งรถไฟใต้ดิน และสาย JR ปิดให้บริการชั่วคราว เพราะว่ามันอันตรายค่ะ ถ้าแผ่นดินไหวแล้วปล่อยให้คนอยู่ในรถไฟแบบนี้
 
ตอนนั้นก็นึกว่าคงปิดไม่นาน ก็เลยไปเตร็ดเตร่ที่ร้านหนังสือ ปรากฏว่ามันไม่ธรรมดาแล้วค่ะ เพราะอยู่ในร้านหนังสือยังรู้สึกได้ ตอนนั้นโทรศัพท์ก็ไม่สามารถโทรออกได้ ส่งเมลก็ไม่ได้ค่ะ ทุกอย่างใช้ไม่ได้หมด มีแต่โทรศัพท์สาธารณะเท่านั้น ทำให้มีคนที่เป็นห่วงครอบครัวยอมยืนต่อคิวเป็นสิบๆ คน เพื่อให้ได้โทรกลับบ้าน
 
เคยคิดเหมือนกันว่าคนญี่ปุ่นน่ะบ้าต่อคิว แต่พอเป็นเหตุการณ์แบบนี้เข้าใจจิตใจเลยค่ะ แค่คุยกันนาทีเดียวก็ยังดี ขอให้ได้รู้ว่าลูกเมียที่บ้านปลอดภัย
 
นอกจากนี้ทั้งป้ายรถเมล์ แท็คซี่ คนก็ต่อคิวกันเป็นร้อยค่ะ คือถามว่าต่อไปจะได้กลับไหม คำตอบคือได้กลับแน่...แต่จะถึงเมื่อไหรบอกไม่ได้ เพราะว่ารถก็ติดเช่นกันค่ะ (แน่นอน...เพราะรถไฟปิด ทุกคนต้องมาสัญจรกันทางถนน)
 
เราหาทางออกโดยการไปพึ่งพิงร้านอาหารที่เคยทำงานอยู่ (ไปหาข้าวกินฟรีน่ะค่ะ ฮ่าๆ)ต้องตอบแทนพี่เขาโดยการไปซื้อกาแฟกล่อง (เพราะเกิดแผ่นดินไหว ทั้งลิฟท์ และทุกอย่างปิดหมด คนส่งของมาส่งไม่ได้ค่ะ)
พอไปซุปเปอร์ พึ่งเคยเจอค่ะ ของทุกอย่างบนชั้น (ที่เป็นอาหารที่ทำไว้แล้ว) หายเกลี้ยงหมดเลย!!! พวกบะหมี่สำเร็จรูป น้ำกระป๋อง หายไปหมดค่ะ เห็นพวกพนักงานบริษัทคงกะว่ากลับบ้านไม่ได้ มาซื้อเสบียงตุนกันเต็ม
เราซื้อกาแฟกล่องเดียว ต้องต่อคิวนานเป็นครึ่งชั่วโมงค่ะ - -"
 
แล้วก็เผอิญไปเจอเพื่อนคนไทย (ที่พึ่งรู้จักกันครั้งแรก และได้เป็นเพื่อนร่วมชะตากันในการเดินทางกลับบ้านในคราวนี้) เดินกลับบ้านจากสถานีโรงเรียน ใช้เวลา 2ชั่วโมงครึ่ง เหนื่อยมากค่ะ ไม่เคยเดินนาน ท่ามกลางคนมากมายที่พร้อมใจกันกลับด้วยกัน และหนาวๆ แบบนี้มาก่อน
 
พอกลับมาถึงบ้านก็เจออาจารย์มายืนรอนักเรียน เห็นเรากลับมาปลอดภัยก็ดูโล่งใจ (เพราะบางคนติดต่อไม่ได้ พวกที่เรียนช่วงบ่าย ส่วนใหญ่ก็ต้องอยู่ที่โรงเรียนกันหมดค่ะ) เพื่อนๆ เห็นเราถึงห้องก็ดีใจ เพราะว่าบอกว่าเราเป็นคนเดียวที่ไม่ได้เมลกลับมา (คือก็งงเหมือนกัน เพราะจะมีช่วงหนึ่งที่จู่ๆ เพื่อนที่เดินกลับด้วยกันส่งอีเมลได้ แต่เรากลับส่งไม่ได้ มันเพราะอะไรกัน???)
 
กลับมาถึงก็รีบโทรรายงานที่บ้าน เพื่อนๆ ทุกคนโพสเฟสบุ๊คถามด้วยความเป็นห่วง
 
ก็ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคนมากๆ ค่ะ ที่เป็นห่วง
 
สถาณการณ์ตอนนี้เขาว่ายังไว้ใจ 100% ไม่ได้ค่ะ ข่าวก็ออกอยู่ตลอด คาดว่าคงจะถึงพรุ่งนี้เลย คนญี่ปุ่นก็บอกว่า นี่ไหวในโตเกียวหนักสุดในรอบ 10 ปีเลยนะ...น่ากลัวจริงๆ
 
ใครอยู่ญี่ปุ่นก็เตรียมเสบียงใส่กระเป๋าไว้นะคะ เพราะเราจะต้องเตรียมพร้อมตลอด วางใจไม่ได้นะ!!
 
สุดท้าย...ช่วงประมาณ 4 ทุ่ม (เพื่อนอ่านข่าว) บอกว่า After Shock ในช่วงนี้ เกิดต่อเนื่องประมาณ 50 ครั้ง!!!
 
และสุดท้ายจริงๆ...นักเรียนโทรมาหาตอนประมาณ 5 ทุ่ม ด้วยความเป็นห่วง ว่าเราถึงบ้านรึยัง เราก็ตอบเดินกลับมาถึงแล้ว...นักเรียนบอกเขายังไม่ถึงเลย เขาเดินตั้งแต่ 4โมงเย็นที่แยกกัน จนตอนนี้ยังไม่ถึงเลย...อึดมาก!!!! (บ้านเขาอยู่จิบะน่ะค่ะ)
 
....กลัวเนอะ
 
....
 
Update!
 
วันนี้เหตุการณ์หลายๆ อย่างเริ่มกลับเป็นปกติ แต่รถไฟสายที่ใช้ประจำก็เปิดได้ไม่เต็มเส้นทางค่ะ สาย JR ก็วิ่งช้าลงมาก คงเพื่อความปลอดภัย และร้านค้าบางร้านก็ปิดไปเลย บางที่ก็เปิดแต่ปิดเร็วกว่าเดิม แต่ดูคนญี่ปุ่นเขาก็ปกติกันดีนะ เพราะก็เห็นออกมาเดินซื้อของช็อปปิ้งกัน ตัวเราเองก็มีแพลนจะต้องไปช่วยน้องย้ายหอ พอเห็นเหตุการณ์ดูสงบก็เลยออกจากบ้านกันบ่ายสี่กว่าๆ ขนของไป

Comment

Comment:

Tweet

ตอนนี้น้ำท่วมเมืองไทย
หนักเสียหายพอ ๆ ซึนามิ

#13 By ปิยะ99 on 2011-10-12 15:36

กลับมาทุบไหดองได้แล้ว เรากลับมาเริ่มเขียนบล๊อกอีกครั้ง คนเก่าๆหายไปกันเยอะแต่เจอใน FB ทุกวัน ฮ่า ไว้จะแวะมาบ่อยๆนะจ๊ะ

#12 By (^_^)/nana on 2011-09-30 13:50

ดองบล็อกยาวเลย

สบายดีนะจ้ะ

#11 By ปิยะ99 on 2011-08-26 13:15

ดองบล็อกยาวเลย

สบายดีนะจ้ะ

#10 By ปิยะ99 on 2011-08-26 13:15

#9 By i'am-toontoon on 2011-03-28 20:10

ขอแสดงความเสียใจอย่างยื่ง

#8 By ปิยะ99 on 2011-03-17 06:40

T T เหนข่าวแล้วใจหายวาบบบบบบบบบบบบเลย

เป็นห่วงพี่เล็กๆ

#7 By . on 2011-03-14 15:41

พี่เล็กปลอดภัยก็ดีแล้วล่ะ ยังไงก็ระวังตัวน้อ
เห็นข่าวแล้วน่ากลัวมากเลย ขอให้ทุกอย่างดีขึ้นน้อ

อย่าลืมอัพบลอคแจ้งข่าวด้วยน้อ เป็นห่วงนะฮะ

#6 By miyago on 2011-03-12 17:18

น่ากลัวมาก เห็นข่าวในทีวี ก็สลดใจ

แม่ก็กใล้จะไปญี่ปุ่นเลยได้เลื่อนออกไปเลยT^T

ปล.หนูนึกว่าพี่เล็กอยู่ไทย-*- ขอให้พี่ปลอดภัย แล้วก็สถานการณ์กลับเป้นปกติโดยไวนะคะ

#5 By DarkAngelCrEaMiiZ on 2011-03-12 14:33

ดูภาพข่าวก็เป็นห่วงคนที่อยู่ญี่ปุ่น
ขอให้ปลอดภัยนะคะ ดูแลตัวเองดีๆคะ

#4 By bakabo ลั๊ลล๊า~ on 2011-03-12 13:02

ใจหายอ่ะ น่ากลัวมาก

ขอให้พี่เล็กปลอดภัยนะ

#3 By ~•HARELUYA•~ on 2011-03-12 00:57

ดูภาพข่าวแล้ว น่ากลัวมากเลยค่ะ

ขอให้กลับสู่สภาวะปกติโดยเร็วและปลอดภัยนะคะ

Hot!

#2 By HineyHelsinki on 2011-03-12 00:32

เห็นภาพวิดิโอแล้วน่ากลัวมากค่ะ
ขอให้เจ้าของบล๊อกปลอดภัยนะคะ
ภาวนาจากใจจริงค่ะ ว่าขอให้เหตุการณ์แบบนี้จบลงไวๆด้วยเถอะค่ะ

#1 By Tiny Raindrops on 2011-03-12 00:22